Balkans, Europe, Greece

Five Predictions About the Greek Elections

Published: Balkan Insight

Ahead of Sunday’s polls in Greece, a number of things look fairly safe bets when it comes to the outcome – including that Alexis Tsipras won’t be the prime minister any longer.
Election results are hard to call ahead of time in any country, but a number of predictions about the Greek elections this Sunday can be made with a fair degree of confidence (…) Read full article.

Standard
Brexit, UK Politics

O διάδοχος της Μέι θα χρειαστεί χρόνο

Αρχική δημοσίευση: Τα Νέα

Οι ψηφοφορίες της κοινοβουλευτικής ομάδας των Συντηρητικών για τη διαδοχή της Τερέζα Μέι κατέδειξαν την απόλυτη κυριαρχία του Brexit μέσα στο κόμμα. Κανείς από τους δέκα υποψηφίους δεν υποστήριξε την παραμονή ή το δεύτερο δημοψήφισμα. Αντιθέτως οι επίδοξοι διάδοχοι της Μέι χωρίστηκαν σε σκληροπυρηνικούς που δεν αποκλείουν το Brexit χωρίς συμφωνία και μετριοπαθείς που θέλουν ήπια έξοδο.

Continue reading

Standard
Greece, Uncategorized

Είναι τα σέντερ μπακ, και δένουν τα κορδόνια τους στη σέντρα

Κάθε μέρα που περνάει ο Πάνος Καμμένος αποδεικνύεται αναντικατάστατος για να τον Αλέξη Τσίπρα. Όσοι καλούνται να παίξουν το ρόλο του (Λυμπερόπουλος, Πολάκης) είναι παίκτες Β’ Εθνικής που δεν σκοράρουν προεκλογικά, και δεν πρόκειται να βοηθήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ να γλιτώσει τον υποβιβασμό.

Την ίδια στιγμή, ο μεγάλος στράικερ Καμμένος περιφέρεται χωρίς ομάδα, εξαιτίας της κρίσης μεγαλείου που έπιασε τον πρωθυπουργό. Ο τελευταίος έχει φορέσει τα καλά του, γιατί νομίζει ότι η ιστορία έμαθε πώς έρχεται σε νέα βερσιόν και τον ψάχνει για να τον προϋπαντήσει. Διαζύγιο με την ακροδεξιά, άνοιγμα στην κεντροαριστερά, στροφή στον ρεαλισμό. Ανάλογο ρόλο ανέλαβε και η Περιστέρα που περιφέρεται ως η συμπονετική εκδοχή του σκεπτόμενου του Ροντέν στις αίθουσες των δικαστηρίων. Η ιδέα τους να αρχίσουν να παριστάνουν στα 45 τον Σημίτη με τη Δάφνη μπορεί να είναι συναρπαστική για τους ίδιους. Για όλους τους υπόλοιπους όμως είναι μάπα.

Έχει αλλάξει και η εποχή. Το κύμα που έβγαλε στον αφρό τον Τσίπρα κοπάζει. Η άμπωτη δημιουργεί την ψευδαίσθηση και σε άλλους αυτόκλητους κλώνους ότι αρκεί να ακουμπήσουν το σώμα τους στα ρηχά, και η ιστορία θα τους περιμαζέψει. Ο Θεοχαρόπουλος παίζει τον Κύρκο. Ο Ραγκούσης τον Τρίτση. Γκολ όμως μηδέν.

Όσοι έμειναν στο ΠΑΣΟΚ, για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια σκότους, νιώθουν τον πράσινο ήλιο να ζεσταίνει σιγά σιγά το κοκαλάκι τους. «Αφήστε μας να χρησιμοποιήσουμε ξανά τα σύμβολά μας», είπε πρόσφατα ο Ανδρέας Λοβέρδος στη Φώφη Γεννηματά. «Άσε μας κερία να κατέβουμε ως ΠΑΣΟΚ να δεις τι θα γίνει». Δεν είναι χαζοί. Βλέπουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παραπαίει. Ξέρουν ότι σε κάποια ματς η μοναδική ελπίδα για να κερδίσεις είναι να κατεβάσεις έστω τις φανέλες. Είναι όμως υπεραισιόδοξοι. Και άγκολοι επίσης. Δεν πειράζει. Λένε πως κράτησαν την ομάδα στα δύσκολα χρόνια του μνημονίου. Είναι τα σέντερ μπακ και δένουν τα κορδόνια τους στη σέντρα. Ας τους αφήσουμε τουλάχιστον να χαρούνε τη στιγμή. Δεν είναι λίγο.

Standard
Greece

Δελφινάριο. Όλο  το παρασκήνιο.

Οι αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ είναι εξοργισμένοι από την πρώτη μέρα της ανόδου του κόμματος στην εξουσία. Η οργή δεν τους αφήνει να δουν πόσο θλιβερές είναι οι μέρες που διάγει το κυβερνών κόμμα, αλλά και ο πρωθυπουργός προσωπικά.

Οι αντί-ΣΥΡΙΖΑ τρέχουν πίσω από κάθε νέα εξωφρενική ιστορία στην οποία πρωταγωνιστεί  ο πρωθυπουργός, κάθε καινούργια απίθανη ατάκα, και τελικά χάνουν τη μεγαλύτερη εικόνα. Είναι δύσκολο να μην παρασυρθείς, όταν ακούς τον Πολάκη να λέει ότι θα θάψει δημοσιογράφους ή βλέπεις τον Τσίπρα να παριστάνει τον ανήξερο συνοφρυωμένο στρατηγό, ενώ ξέρει ότι η φωτιά έχει ήδη θάψει κόσμο στο Μάτι.

Αλλά αυτά, όσο τραγικά και αν είναι, δεν πρόκειται να καθορίσουν το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Για να χάσει ο Τσίπρας τις εκλογές εξαιτίας της καταστροφής στο Μάτι, θα πρέπει να τον καταψηφίσουν και εκείνοι που σήκωναν τα τηλέφωνα στον κόσμο. Και πολλοί εξ αυτών είπαν την ίδια ιστορία με τον πρωθυπουργό εκείνο το βράδυ. Χιλιάδες άνθρωποι σε ηγετικές θέσεις-κλειδιά στην ελληνική δημόσια ζωή λένε την ίδια ιστορία πρωί-βράδυ, εδώ και δεκάδες χρόνια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει αλλού, και με τρόπο που θα έπρεπε να αποζημιώνει ηθικά τους εχθρούς του. Αν εστιάσουν το βλέμμα τους, θα δουν κι εκείνοι το εν πολλοίς απαρατήρητο μαρτύριο του Τσίπρα.

Ο πρωθυπουργός δεν μπόρεσε ποτέ να αφηγηθεί πειστικά την ιστορία της μεγάλης κεντροαριστεράς, αν και το επιδίωξε με πάθος. Για κάποιον που ονειρεύεται την προσωπική του μετάλλαξη του σε Μπερλινγκουέρ, το χτύπημα είναι μεγάλο. Ο κόσμος να σε κοιτάει αδιάφορα, σαν να του μιλάς αλαμπουρνέζικα, ενώ εσύ παλεύεις να λανσάρεις το προφίλ του πολιτικού που ασπάστηκε τον ρεαλισμό μετά από μία μεγάλη (17ώρη παρακαλώ) υπαρξιακή μάχη.

Οι Έλληνες όμως, δεν ψήφισαν τον Τσίπρα για να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, να υπογράφει εντυπωσιακές διεθνείς συνθήκες, και να γίνει η πατρική φιγούρα της κεντροαριστεράς. Τον ψήφισαν ως τον ατίθασο νεανία που θα τρίψει τα μνημόνια στη μούρη των μεγάλων. Να θέλεις λοιπόν να ενηλικιωθείς, να το φωνάζεις στους περαστικούς, και εκείνοι να προσπερνούν, είναι θρίλερ. Εν τω μεταξύ εσύ καίγεσαι. Πρέπει να βρεις έναν τρόπο να υπάρξεις την επόμενη μέρα. Είναι ανάγκη μεγάλη να σε αφήσουν να είσαι πια κάποιος άλλος, αφού ο προηγούμενος τελείωσε. Το δράμα γίνεται βαρύ κι ασήκωτο, όταν ο Τσίπρας βλέπει ποιοι τελικά σταματούν, γιατί τους ενδιαφέρει και ως ενήλικας. Ο Μπίστης, ο Θεοχαρόπουλος και ο Τζομάκας. Είναι οι εμβληματικές φιγούρες του διαλόγου του ΣΥΡΙΖΑ με την κεντροαριστερά. Αυτοί εγγυώνται ότι η γέφυρα από την οποία ο πρωθυπουργός θα περάσει στην άλλη πλευρά, στην πολιτική του ενηλικίωση, θα αντέξει.  

Το δράμα δεν τελειώνει καν εδώ. Πρέπει να κρατήσεις και το μαγαζί ανοιχτό. Ο κόσμος έχει sold out το Δελφινάριο μέχρι τον Οκτώβριο. Το μεγάλο όνομα Καμμένος έπρεπε να φύγει, γιατί δεν θα χωράει στη νέα σεζόν. Κάποιοι, όπως ο Φλαμπουράρης, δεν έχουν πια γκελ. Ο Κουίκ λείπει σε κλεισμένες παραστάσεις σε ομογενείς: Καναδά, Αμερική, Αυστραλία. Στην Περιστέρα ο κόσμος χασμουριέται. Παρτενέρ στο σπαρταριστό νούμερο του καλού και κακού μπάτσου που κάποτε πουλούσε σαν ζεστό ψωμί, είναι πια ο Πολάκης. Νέες φωτογραφίες και διαρροές στον Τύπο, από κοινές διακοπές με τον πρωθυπουργό, όπως κάνανε  κάποτε με τον Καμμένο. Δεν πουλάει το ίδιο. Ο Τσίπρας περνιέται για χειρότερος. Ο Πολάκης δηλώνει επίσης αριστερός. Ποιος θα θελήσει να βλέπει συνέχεια τον κακό και τον κακό μπάτσο;

Οι παραστάσεις τελειώνουν. Και κανείς δεν ενδιαφέρεται για τα σχέδια της νέας σεζόν. Θα είναι Οκτώβριος, οι μέρες μικρότερες, το φάσμα επιστροφής στα πέτρινα χρόνια του 4.6%, με ηθοποιούς τον Μπίρλα και τον Κόρκο, ορατό. Δεν συνέρχεσαι εύκολα. Καλή τύχη.

Standard