Europe, Greece

Γιατί η συναίνεση με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι λάθος

Τελευταία έχει ξεκινήσει μία συζήτηση για το αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα μετριοπαθές σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κυβέρνηση κράτησε τη χώρα στο ευρώ και προσπαθεί να φέρει τη χώρα πίσω σε μία εποχή κανονικότητας. Αυτό είναι άλλωστε το βασικό σύνθημα με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάει στις εκλογές.  Με το πρόσφατο τηλεοπτικό σποτ του πρωθυπουργού, η καμπάνια έχει προσλάβει και προσωπικό χαρακτήρα. Βέβαια, την κανονικότητα, αφού πλέον παραδεχόμαστε ότι αυτή κάποτε υπήρξε, αυτομάτως την πιστώνονται το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία. Ας παραβλέψουμε όμως το λογικό κενό στην επιχειρηματολογία του Αλέξη Τσίπρα.

Continue reading

Standard
Greece

Πόσο πιθανή είναι μία ελληνοτουρκική σύρραξη;

Published: EUROPP

Υπάρχουν δύο τρόποι να δει κανείς την ελληνοτουρκική διένεξη που έχει κορυφωθεί το τελευταίο διάστημα στο Αιγαίο, κάνοντας πολλούς να μιλάνε ακόμη και για επικείμενη πολεμική σύρραξη. Ο ένας είναι εκείνος των δύο εμπλεκόμενων πλευρών: το πού αρχίζουν και τελειώνουν τα θαλάσσια σύνορα είναι ζήτημα στρατηγικής σημασίας και γοήτρου για τις δύο χώρες. Ο άλλος είναι του Μπιλ Κλίντον. To 1996, o πρώην Αμερικανός πρόεδρος χειρίστηκε την τελευταία μεγάλη διαμάχη των δύο χωρών. Τότε, η Ελλάδα και η Τουρκία έφτασαν στα πρόθυρα της ναυμαχίας για την κυριαρχία μίας βραχονησίδας: τα Ίμια σύμφωνα με τους Έλληνες ή Καρντάκ για τους Τούρκους. Στη αυτοβιογραφία του, ο Κλίντον αναφέρει ότι τον ξύπνησαν στη μέση της νύχτας, γιατί οι δύο Νατοϊκοί σύμμαχοι ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν για «δέκα στρέμματα βράχου πάνω στα οποία ζούσαν μισή ντουζίνα πρόβατα».«Γελούσα μόνος μου στην ιδέα ότι ακόμη και αν δεν κατάφερνα να εξασφαλίσω την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, τη Βοσνία ή τη Βόρειο Ιρλανδία, τουλάχιστον θα είχα σώσει μερικά πρόβατα στο Αιγαίο», αναφέρει ο Κλίντον στο βιβλίο του.

Continue reading

Standard
Centre Ground, Greece

The last 100 days of the Greek crisis

Published: State of the Left

Οn June 21 Greece will formally leave the financial crisis behind, after some ten years, as the bailout programmes come to an end. Since 2010, Greece has received €320bn from European institutions and the IMF, as well as a debt haircut in 2012 amounting to €100bn. The Greek case was widely publicised internationally, not so much for the unprecedented levels of financial assistance involved, but as a case-study of mismanaged public finances that combined in a spectacularly depressing way with the mechanics of a clientelist state and extensive corruption to create catastrophe.

Continue reading

Standard