Αρχική Δημοσίευση: Καθημερινή
Εδώ και δύο χρόνια, η Τερέζα Μέι έχανε διαρκώς κρίσιμες κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες, όχι όμως με επαρκώς εμφατικό τρόπο, ώστε η χώρα να περάσει στο επόμενο στάδιο του Brexit.
Εδώ και δύο χρόνια, η Τερέζα Μέι έχανε διαρκώς κρίσιμες κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες, όχι όμως με επαρκώς εμφατικό τρόπο, ώστε η χώρα να περάσει στο επόμενο στάδιο του Brexit.
Η επέλαση του Βαρουφάκη, ο συγκυβερνήτης Καμμένος, η συντριβή στο δημοψήφισμα του ’15, η Θάνου με τον Παππά θεματοφύλακες των θεσμών. Οι σφαλιάρες έπεφταν βροχή για τους αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ. Και συνεχίζουν να πέφτουν. Η τελευταία ήττα είναι η επίλυση του Μακεδονικού από τον Κοτζιά. Είναι μαύρη σελίδα για το πολιτικό μας σύστημα το ότι επέτρεψε σε έναν συνωμοσιολόγο διώκτη μέσων ενημέρωσης να λύσει ένα μεγάλο εθνικό ζήτημα. Μαύρη σελίδα και για τους Μενουμευρωπαίους: να κάνουν ο Κοτζιάς με τον Τσίπρα αυτό που η Ευρώπη ζητάει από τη χώρα μας εδώ και 30 χρόνια.
Στον δημόσιο διάλογο της Βρετανίας είναι εσχάτως εξαιρετικά δημοφιλής η φράση «η Βουλή αναλαμβάνει τον έλεγχο του Brexit». Η Τερέζα Μέι έχει υποστεί 31 ήττες σε κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες στη διάρκεια της θητείας της. Στις πιο εμβληματικές από αυτές, οι διαφωνούντες βουλευτές κατάφεραν με τις τροπολογίες τους να έχουν ψήφο επί της ουσίας στους όρους του Brexit και να αποτρέψουν το ενδεχόμενο εξόδου χωρίς συμφωνία.
Ο πρωθυπουργός παρουσιάζει τη λύση της συνεργασίας με τον Πάνο Καμμένο ως τη στιγμή της απελευθέρωσης μίας ολόκληρης παράταξης από τα δεσμά ενός ακροδεξιού. Ο αρχηγός των ΑΝΕΛ (για κάποιον λόγο μόνον αυτός, αφού οι βουλευτές των Ανεξάρτητων Ελλήνων παραμένουν στον συνασπισμό) ντρόπιαζε τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ, και εμπόδιζε την ηγεσία του κόμματος να συνεργαστεί με τους πραγματικούς ιδεολογικούς συγγενείς της.